လွမ်းလို့ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာ အားနာပါတယ်လေ-ငြိမ်းကျော်

ဆရာ ငြိမ်းကျော်ရဲ့ “လွမ်းလို့ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာကို အားနာပါတယ်လေ” ဆိုတဲ့ စာအုပ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် နားလည်လာတာတစ်ခုရှိတယ် —

တချို့အချစ်တွေက လက်တွဲဖို့ မဟုတ်ဘူး၊
တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မထိခိုက်အောင် ဝေးဝေးနေဖို့ပဲ ဖြစ်တတ်တယ်ဆိုတာ။

စည်းထိန်းတဲ့ ယောက်ကျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ မကျော်သင့်တဲ့ စည်းကို မကျော်ခဲ့ဘူး။

စည်းစောင့်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့လည်း သူ မပေးသင့်တဲ့ အရာတွေကို မပေးခဲ့ဘူး။

အပြင်ကလူတွေကြည့်ရင် “ဘာလို့ မကြိုးစားကြတာလဲ” လို့ မေးနိုင်ပေမယ့်
တကယ်ချစ်တဲ့လူတွေကတော့
တစ်ခါတစ်လေ နီးနေဖို့ထက် ဝေးနေဖို့ကိုပဲ ရွေးတတ်ကြတယ်။

သူတို့ဆုံးဖြတ်ချက်က အမှားမဟုတ်ဘူး။

အချစ်မရှိလို့ လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။
ပိုချစ်လို့၊ ပိုတန်ဖိုးထားလို့
တစ်ယောက်ဘဝတစ်ယောက် မဖျက်ဆီးချင်လို့
နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ကြတာပဲ။

တချို့အချစ်တွေက
ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနဲ့ မပြီးဘူး။
နားလည်ပေးခြင်း၊ စည်းစောင့်ပေးခြင်း၊
တစ်ယောက်အနာဂတ်ကို တစ်ယောက် မဖျက်ဆီးခြင်းနဲ့
ပြီးဆုံးသွားတတ်တယ်။

ဒါကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က နာကျင်စရာကောင်းပေမယ့်
မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုလို့ ထင်မိတယ်။
#khunecho